OOPS. Your Flash player is missing or outdated.Click here to update your player so you can see this content.
You are here: Start arrow Kultura arrow Teatr
Teatr | Drukuj |
Redaktor: Robert S.   
19.12.2012.

Wielopokoleniowy Zespół Teatralny „ Włyniaki” działa we wsi Włyń od dwóch lat i w tym czasie wystawił dwa przedstawienia: „Szopka włyńska’ oraz „ Śpieszmy się kochać ludzi”.  „Włyniaki” kontynuują dzieło dziecięco-młodzieżowego Zespołu Teatralnego 28 DH imienia Czesława Miłosza, działającego przez dwadzieścia pięć lat, wielokrotnego laureata ogólnopolskich przeglądów teatralnych: „Dziatwy” w Łodzi, „Hecy” w Płocku i „Harcerskich Spotkań Kulturalnych” w Kielcach.

„Włyniaki” powstały dzięki dołączeniu do dziecięco-młodzieżowych aktorów grupy seniorów. W swych przedstawieniach sięgamy po najbliższą, otaczającą nas problematykę, scenariusze tworzymy sami. Drwimy z wad, wyśmiewamy niewłaściwe postawy, ale pochylamy się ze zrozumieniem nad każdym cierpiącym człowiekiem.

 Przedstawienie „ Śpieszmy się kochać ludzi” jest luźną adaptacją scenariusza z 1991 roku i zostało zadedykowane odtwórcy roli Tumcyka, ś.p. Tomaszowi Kamińskiemu. Premiera odbyła się w marcu 2012 roku z okazji Dnia Teatru i odbiła się szerokim echem wśród mieszkańców wsi i okolic.

W październiku bieżącego roku zespół zaprezentował swój spektakl na XXIX Ogólnopolskim Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej w Tarnogrodzie gdzie został uhonorowany nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Znaczącym wyróżnieniem było już samo zaproszenie do Tarnogrodu ponieważ  otrzymało go tylko 11 zespołów z pośród 53 z całego kraju.

W biuletynie wydanym przez organizatorów Komisja Artystyczna Sejmiku tak napisała o spektaklu z Włynia :

 

       Zespół Środowiskowy Włyniaki […] pokazał przedstawienie „Śpieszmy się kochać ludzi…”. Jest to spektakl,  w którym rozpoznać można charakter pisma zarówno zespołu jak i autora. Znakomita budowa scenariusza pozwala na sekwencyjne prezentacje krótkich scenek – pozornie ze sobą nie związanych, a w sumie malujących bardzo bogaty obraz społeczności małej miejscowości. Nie jest to obraz budujący. Wręcz przeciwnie – bardzo brutalna diagnoza  środowiska. Alkohol, kłótnie, zawiść, głupota, zawzięta konkurencja między sąsiadami, przemoc, wykorzystywanie swojej pozycji, zaczepki, napuszczanie na siebie młodych z powodu konfliktu starych, chore ambicje, niewrażliwość na uczucia dziecka, hipokryzja, interesowność, a można by jeszcze dodać parę problemów, z których każdy starczyłby na pełnowymiarowy spektakl. A jednak mamy poczucie, że aktor4zy nie wyżywają się na portretowanych postaciach, raczej robią wszystko, żeby widzów poruszyć, walczą o ważną dla siebie sprawę.

       Najwyższe słowa uznania należ się zespołowi, bardzo licznemu, zróżnicowanemu wiekowo, który świetnie potrafi wykorzystać różnice między aktorami. Przykładem niech będą ściskające za gardło sceny z udziałem najmłodszych i najstarszych aktorek. Znakomicie reżyser bawi się przestrzenią budując sytuacje na różnych planach, często symultanicznie. Duże ważenie robi ostatnia scena, kiedy po tragedii, jaką się skończyła dyskoteka, spotykają się wszyscy w pochodzie i wyznaniu winy.

    

        Ambicją zespołu jest przygotowanie jednego przedstawienia rocznie. W związku z tym już rozpoczęły się próby do nowego spektaklu. Jeśli wszystko dobrze pójdzie to będziemy mogli wszystkich zainteresowanych zaprosić na premierę już w Dniu Teatru w nadchodzącym  2013 roku.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »